No właśnie, dlaczego? (Wtorek III tyg. Wielkanocnego 12.04.2016)

J 6,30-35
W Kafarnaum lud powiedział do Jezusa: „Jakiego dokonasz znaku, abyśmy go widzieli i Tobie uwierzyli? Cóż zdziałasz? Ojcowie nasi jedli mannę na pustyni, jak napisano: «Dał im do jedzenia chleb z nieba»”. Rzekł do nich Jezus: „Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Nie Mojżesz dał wam chleb z nieba, ale dopiero Ojciec mój da wam prawdziwy chleb z nieba. Albowiem chlebem Bożym jest Ten, który z nieba zstępuje i życie daje światu”. Rzekli więc do Niego: „Panie, dawaj nam zawsze tego chleba”. Odpowiedział im Jezus: „Jam jest chleb życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie”.

Poszukiwanie sensu i celu życia to cecha, która jest wspólna dla każdego człowieka i to w każdym czasie. Filozofowie szukali arche, czyli odwiecznej zasady, na której opiera się świat. Inni szukali kamienia filozoficznego, dającego nieśmiertelność, jeszcze inni (całkiem bezsensownie i niebezpiecznie) zagłębiali się w alchemię i wiedzę tajemną. Co jest w nas, że nie potrafimy usiedzieć w miejscu, tylko ciągle czegoś szukamy i czegoś pragniemy? Już nawet ziemia zdaje się być dla człowieka za mała, więc postanowił poszukać w kosmosie…

Jezus mówi wyraźnie: Jam jest chleb życia. Kto do Mnie przychodzi nie będzie łaknąć…

Skoro to takie proste, to dlaczego tak rzadko przychodzimy do Niego?

SONY DSC

SONY DSC

 

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s